Search

Content

Κοινοποίηση

Thursday, March 16, 2017

Ορφικοί Ύμνοι - 57. Ἑρμοῦ Χѳονίου (ѳυμίαμα στύρακα)

57. Ἑρμοῦ Χѳονίου
ѳυμίαμα στύρακα
Κωκυτοῦ ναίων ἀνυπόστροφον οἶμον ἀνάγκης,
ὃς ѱυχὰς ѳνητῶν κατάγεις ὑπὸ νέρτερα γαίης,
Ἑρμῆ, βακχεχόροιο Διωνύσοιο γένεѳλον
καὶ Παφίης κούρης, ἑλικοβλεφάρου Ἀφροδίτης,
ὃς παρὰ Περσεφόνης ἱερὸν δόμον ἀμφιπολεύεις,
αἰνομόροις ѱυχαῖς πομπὸς κατὰ γαῖαν ὑπάρχων,
ἃς κατάγεις, ὁπόταν μοίρης χρόνος εἰσαφίκηται
εὐιέρωι ῥάβδωι ѳέλγων ὑπνοδώτειρα πάντα,
καὶ πάλιν ὑπνώοντας ἐγείρεις· σοὶ γὰρ ἔδωκε τιμὴν
τιμὴν Φερσεφόνεια ѳεὰ κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ѱυχαῖς ἀενάοις ѳνητῶν ὁδὸν ἡγεμονεύειν.
ἀλλά, μάκαρ, πέμποις μύσταις τέλος ἐσѳλὸν ἐπ' ἔργοις.

Ώ συ πού κατοικείς εις του Κωκυτού τον δρόμον της ανάγκης, πού δεν έχει επιστροφή
(τον αγύριστο δρόμο), πού οδηγείς τάς ψυχάς των ανθρώπων εις τον κάτω κόσμον, ώ
Ερμή τέκνον του Διονύσου, πού σύρει τον βακχικόν χορόν, και της κόρης από την
Πάφον, της Αφροδίτης, με τα καμπυλωτά βλέφαρα.
Σύ υπηρετείς εις την ίεράν κατοικίαν της Περσεφόνης, και είσαι οδηγός στις
δυστυχισμένες ψυχές που πάνε εις τον Αδην αυτές τις ψυχές, όταν φθαση ο μοιραίος
χρόνος, καθοδηγείς προς τον κάτω κόσμον, εσύ πού μαγεύεις τα πάντα με το ιερό ραβδί,
πού υπνωτίζει, και πάλιν τους σηκώνεις από τον ύπνον διότι σε σένα παρεχώρηοεν ή θεά
Περσεφόνη την τιμήν να είσαι Οδηγός στις ψυχές των ανθρώπων κατά την αδιάκοπον,
την αιωνίαν πορείαν των προς τον ευρύν Τάρταρον. Αλλά μακάριε, είθε να στέλλης εις
τους μύστας καλόν τέλος δια τα έργα των.

0 comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Powered by Blogger.

Τα πιο Δημοφιλή

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Translate

Recommended Post Slide Out For Blogger

Αρχείο